GOZA COA MÚSICA

EL REY LEÓN 

MÚSICA ESPECIAL PARA ESTOS DÍAS ESPECIAIS!!!

FROZEN : MUÉSTRATE

DÍA DA ÓPERA NO CEIP DA RIBEIRA

Grazas a todo o profesorado e moito do alumnado do CEIP da Ribeira puidemos desfrutar dunha xornada única, na que transportamos ós nenos e nenas á Ópera. Preparamos todos os detalles, música, ambente, decoración, vestimenta e ata cada alumn@ debía levar a súa entrada ata o salón de actos onde foi ticada. Seguidamente os acomodadores de 6° os levaban as súas butacas para deleitarse do espectáculo. 

Foi unha experiencia inesquecible!!! Sempre hai que aproveitar cada actividade para potenciar todo tipo de aprendizaxes.                      

Vivamos a música!

XA CHEGARON AS MOCHILAS VIAXEIRAS!!!!

RIBEDINO xa saiu polos corredores....

Xa está levando as mochilas viaxeiras ás clases.... lembrade que se non cantades unha cantiga non entregará as mochilas.

 Este ano temos moita música....

MÚSICA DENDE DENTRO

DÍA DA PAZ

Este ano, para conmemorar o día da Paz invitamos algúns membros do Coro Gospel Vida. Tivemos un pequeno concerto en directo e nenos e mestres cantaron xuntos algunhas cancións con eles.  Aprendimos a orixe da música gospel e coñecimos os nomes dalgúns compositores. 

                                                           https://youtu.be/SJtJD98

Música arredor da poesía de Manuel María

Neste traballo discográfico, a cantante Uxía ponlle música aos poemas de Manuel María e fai un percorrido polos camiños, emocións e compromiso coa terra que o escritor deixou na súa escrita.

Sira e o robot. Adventures on Titan

Un dos libros que recomendamos para este verán é en realidade un libro-disco multilingüe (sobre todo, galego-inglés): Sira e o robot, de Mark Wiersma e Miguel Mosquera.
O libro conta as aventuras de Sira, unha rapaza galega, nunha especie de Eurovisión intergaláctica. Este é o resumo que trae a contraportada do libro:

Galicia, ano 2050. O inglés acaba de ser declarado lingua oficial xunto co galego. Os humanos compórtanse como robots e os robots son aparellos choromicas que posúen o don da música.Sira, unha rapaza de dez anos cunha forte personalidade e moi imaxinativa, non acaba de atopar o seu lugar nesta sociedade. Un venres, totalmente aburrida da vida terrestre, ve un anuncio na televisión sobre un festival intergaláctico da canción que se vai celebrar en Titán, a sexta lúa do planeta Saturno. Na compaña de William, o seu inseparable e medroso robot, busca o modo de viaxar a Titán para participar no certame. Alí descubrirá un mundo novo que lle vai cambiar a súa forma de ver a vida para sempre.Ao estilo dos musicais clásicos, as cancións intercálanse de maneira natural na narración, conformando esta aventura espacial chea de humor e misterio. Unha historia para ler e escoitar.

E velaiquí a reseña que fan no blog de Rede Lectura:

Sira e o robot. Adventures on Titan é un libro disco de Mark Wiersma e Miguel Mosquera 

As ilustracións de Iván Sende resultan moi adecuadas, especialmente as máis panorámicas como a do colexio e destaca pola súa orixinalidade como a da nave espacial en forma de hórreo que nos lembra aquela serie de nome Anamarciana de Alberto Varela, na que no firmamento, entre os planetas aparecían as vacas. 

Para ler e escoitar, para cantar acompañando as voces a modo de galeoke

Diferentes ritmos musicais: hip hop, rap, lied... 

Plurilingüísmo: galego, castelán, inglés, francés, portugués, chinés, alemán

A modo de teatro radiofónico, as voces do narrador e a narradora así como a de cada un dos personaxes, condúcennos a unha visión imaxinativa.

Referencias a Luar, a catedral de San Google, Leo Arremecaghona ou a clase de twitter sitúannos na máis salvaxe actualidade. E os valores a pé de obra, eses valores realmente plurais que non agachan imperios encubertos. Grazas pola frescura!

Unha ducia + de momentos de Eurovisión

Co gallo da celebración do Festival de Eurovisión o pasado sábado, Modesto del Río publicou un artigo en Praza.com sobre unha ducia de momentos eurovisivos con algunhas das mellores cancións, anécdotas, personaxes e estrelas que o festival amosou nos seus máis de cincuenta anos de historia. Cada "momento" inclúe un vídeo. Podedes velo todo nesta ligazón.

Para completar a entrada, deixámosvos o vídeo da actuación gañadora, cuns espectaculares efectos visuais e de animación:

Actuación dos Chavellos no centro

Os Chavellos de Pereiras (Mos) estiveron con nós esta semana na que celebramos o Día das Letras Galegas. 

Deixámosvos algún recordo da súa actuación e a letra da última canción que cantamos: "Manuel, Manueliño".

Manuel, Manueliño

Manuel, Manueliño

Manuel, peito de cera

quen me dera ser lume

que o teu peito derretera.

Manuel, Manueliño

Manuel con cara de rosa

lévame os bois a beber

á fonte da Ramallosa.

Manuel, Manueliño

lévame os bois a bebere

pola nai que te pariue

volveremos a traelo.

Manuel, Manueliño

Manuel da Rúa Alta

moito te queren as mozas

porque lles tocas a gaita.

Eu en ti

Poema de Celso Emilio Ferreiro musicado por Cristina Pato e Mutenrohi:


Eu en ti

Eu xa te busquei
cando o mundo era unha pedra intaita.
Cando as cousas buscaban os seus nomes,
eu xa te buscaba.

Eu xa te procurei
no comezo dos mares e das chairas.
Cando Dios procuraba compañía
eu xa te procuraba.

Eu xa te chamei
cando soio a voz do vento soaba.
Cando o silenzo chamaba polas verbas,
eu xa te chamaba.

Eu xa te namorei
cando o amor era unha folla branca.
Cando a lúa namoraba as outas cumes,
eu xa te namoraba.

Sempre,
dende a neve dos tempos,
eu, na túa ialma.

Celso Emilio Ferreiro (1991) O soño sulagado (Vigo: Edicións Xerais de Galicia)

As recomendacións de primavera 2

 Familias e adultos:

QUEIZÁN, Mª Xosé: Son noxento, Xerais, 2015.
Suso é un deses homes aos que «ningunha femia pode atar». Con todo, o que aconteceu obrigouno a casar con Lilí, unha «nena ben, a nena de papá e de mamá, dunha familia desas burguesas e tradicionais». Suso púñase tolo, saído como un can, cando miraba moverse o cu de Lilí, así que o intentou polas boas e polas malas.Son noxento é a historia dunha relación presidida pola crueza e dun individuo abominable, un deses personaxes de carne e óso que, lamentablemente, existen, e que un día, sen que a autora desta novela saiba ben como, se lle filtrou no maxín. E, aínda que non é agradable –nin sequera na ficción– tratar cun ser amoral como Suso, María Xosé Queizán confesa no limiar que, ao construílo, estivo todo o tempo diante do ordenador «sen parar de rir». E é que ese é un dos paradoxos de Son noxento: como pode ser tan hilarante un ser tan repugnante? Ademais de abordar a crítica social desde a boa literatura, Son noxento é unha novela presidida polo humor, por ese humor imprescindible para achegarse ás circunstancias e aos personaxes máis dramáticos a fin de escribir un relato intelixente e literario. Son noxento conta unha historia que nos mantén expectantes, elaborada a través dun espléndido monólogo interior. Unha curta e gran novela de María Xosé Queizán

PORTAS, Manuel: Amor en alpargatas, Xerais, 2015.
Amor en alpargatas non é unha historia real, aínda que podería selo. Por veces, os personaxes desta novela presentan reminiscencias biográficas que facilmente resoan na nosa memoria colectiva recente. En pouco máis de vinte minutos, no medio dun cemiterio deserto, as lembranzas selectivas do amor de Sara e de Lucía eríxense na particular despedida que lle tributan a Senén, un nacionalista anónimo, un de tantos bos e xenerosos que padeceron as consecuencias das loitas fratricidas que ciclicamente sacoden o nacionalismo galego. É nese contexto temporal, político e emocional no que se desenvolven as historias de amor que percorren a novela, por forza fragmentarias, obrigatoriamente parciais, mais que no seu conxunto permiten intuír unha foto fixa, se non real, si realista, dunhas vidas coas alforxas cargadas de verosimilitude

TIZÓN, Manuel: A antesala luminosa, Xerais, 2015.
O inspector Sánchez investiga a identidade de dous cadáveres calcinados que aparecen nas inmediacións da praia coruñesa do Matadoiro en plena madrugada de San Xoán do ano 2000. Axiña descobre que un deles pode ser Gustavo Gallego, un curmán do comisario, a quen se lle encomenda a misión de atopar o seu familiar desaparecido. Cando comproba que está vivo, inicia a súa busca por distintas cidades mentres vai lendo unha novela escrita polo fuxitivo en terceira persoa que só contén capítulos pares, polo que os feitos narrados polo inspector en primeira persoa funcionan a modo de capítulos impares. Estamos, pois, ante dúas medias novelas que se complementan nun xogo metaliterario nada complicado para o lector. Unha das historias transcorre en doce días e a outra alóngase durante vinte anos; están escritas con diferentes estilos. Crime, intriga, corrupción, impunidade, whisky abundante, sexo, prostíbulos, garitos de xogo... presiden unha das historias; a outra trata sobre o amor, a convivencia, o demo, o inferno –a loucura– como tema catalizador, como antesala luminosa da morte. Estamos ante unha novela mestiza, mulata. Unha novela que paga a pena ler como contribución a un xénero negro menos xenuíno e máis transcendente.

AMEIXEIRAS, Diego: Conduce rápido, Xerais, 2014.
Tras fuxir mangada coa cámara fotográfica que lle roubou na Quintana a unha parella de turistas, Erika caeu a rolos polas escaleiras de Praterías e procurou sandar as súas feridas na casa dunha amiga. Samuel, o seu irmán, co que convive nun piso do barrio de Vite, procura nas rúas compostelás unha oportunidade definitiva que os saque de vez daquela merda de vida. A aparición dun paquete levará a que as vidas dos irmáns se crucen coas de Ventura, un mozo que fachendea de dedicarse a resolverlle problemas á xente, tanto os sinxelos coma os complicados, apenas un eufemismo para agochar que forma parte dunha banda dedicada ao branqueo e préstamo de cartos. Na liña de novelas anteriores como Dime algo sucio, Historias de Oregón, Todo OK, e Matarte lentamente, Ameixeiras profundiza en Conduce rápido na súa liña de modernización radical do xénero negro, baseada na brevidade, dosificación da información, tramas cruzadas e máxima economía expresiva. Coa precisión dun cirurxián ofrece un extraordinario retrato de vidas precarias que deambulan polo decorado da Compostela de hoxe.

MAI JIA: El don. Ed. Destino, 2014.
RongJinzhen é un home fóra do común, cun don extraordinario para as matemáticas, que é obrigado a deixar a súa carreira e traballar como criptógrafo para o estado. A novela é todo un fenómeno literario en China, e xa leva 100 edicións a nivel mundial.

  

MONTERO, Rosa: El peso del corazón. Ed. Seix Barral. 2015.
O regreso da detective Bruna Husky. Un thriller, unha novela de aventuras política e ecolóxica, unha historia de fantasía e ciencia ficción, un conto para adultos, unha reflexión sobre a vida e a morte e unha historia de amor.

Música e non ficción:

Cantigas do camiño. Boa Records, 2010. Libro-disco.
O proxecto colectivo Cantigas do Camiño, reuniu a 13 autores e grupos do máis representativo do folk galego nun CD conxunto inspirado e relacionado coas rutas xacobeas, xunto cun libro escrito en galego, español e inglés con ilustracións e textos arredor do Camiño de Santiago. Listaxe de cancións:

1. SUSANA SEIVANE “Camiño Longo”
2. FALTRIQUEIRA “Ultreia (et suseia)”
3. GUADI GALEGO & VAAMONDE, LAMAS E ROMERO “Dum Pater Familias”
4. UXÍA “A Casa da Xente”
5. LEILÍA “1000 Camiños”
6. LUAR NA LUBRE “Romance de Don Gaiferos”
7. SONDESEU “Amence no Camiño – Alborada de Pontecaldelas”
8. FUXAN OS VENTOS “Camiño de Romaría”
9. TREIXADURA “Foliada de Santiago”
10. MILLADOIRO “O Camiño”
11. BONOVO “A Ruta Esquecida”
12. EMILIO RÚA “Crenzas”
13. BERROGÜETTO “Indosesta”

COUTO GLEZ., ADELA: Cociña galega para xente nova. Ed. do Cumio, 2012.Este libro está elaborado ex profeso para xente nova, pensando nese momento no que vos independizades e descubrides que debedes asumir unha tarefa que tal vez non dominades en exceso e na que sempre se agradece un apoio ou unha orientación. Son 95 receitas da cociña tradicional galega, onde atoparedes sopas, caldos, peixes, carnes, arroces, pastas, tortillas, ovos, castañas, filloas, salsas, sobremesas, consellos…, e sobre todo unha forma de cociñar moi sinxela que poderá evitarvos multitude de atrancos na cociña. 

IGLESIAS DIZ, J. L.: Un pozo moi fondo. Anorexia, bulimia e outros trastornos da conduta alimentaria. Ed. Galaxia, 2012.
Un pozo moi fondo pretende ser unha guía útil para as familias, os docentes, e os propios doentes, para saber como enfrontarse aos trastornos da conduta alimentaria. Nunha linguaxe clara e accesible a todo o mundo, o doutor Iglesias Diz, especialista recoñecido neste tipo de cuestións, fainos ver cando nos debemos alarmar diante de determinados comportamentos e como recoñecer os síntomas que anuncian a aparición da enfermidade, ao tempo que nos ofrece estratexias para desde a casa, a escola, os medios de comunicación, etc., abordar esta espiñenta cuestión coa seguridade de que estamos a facer o correcto.

BERASATEGUI, M. e DE JORGE, D.: Más de 100 recetas adelgazantes pero sabrosas. Ed. Debate, 2014.
Para adelgazar sen sentirse desgraciados e disfrutar comendo mentras baixas kilos. Con estas receitas, David de Jorge perdeu 130 kilos. 
Facendo clic no título do libro verás algunhas das receitas que contén.

BLASCO CONTRERAS, F.: Gardner para principiantes. Enigmas y juegos matemáticos. S.M. 2014.
Libro de enigmas e xogos matemáticos, homenaxe ao matemático M. Gardner, creador da “matemaxia”.
Descarga aquí o primeiro capítulo de balde.

GONZÁLEZ PAREDES, J: La guía secreta del camino de Santiago. Ed. Ikusager, 2010.
Aloxamentos con encanto, restaurantes curiosos e orixinais, bares, tendas e lugares que paga a pena visitar.

 

4' 33"

John Cage, nado en 1912, foi un compositor de música clásica que rompeu bastantes moldes. A Wikipedia di de el que foi compositor, instrumentista, filósofo, poeta, artista, pintor e recoletor de setas.
Foi pioneiro da música aleatoria, da electrónica e do uso "raro" de instrumentos musicais (como o piano preparado, con obxectos inseridos entre as cordas).

Unha das súas obras máis coñecidas e máis controvertidas, e citada por Marcos Calveiro na entrevista que publicamos onte, é 4' 33" (o título representa a duración da peza). A primeira vez que se interpretou en público montouse unha boa na sala da concertos: todo o mundo empezou a asubiar, berrar... sentíndose estafados ou pensando que lles estaban a tomar o pelo. Aquí vos deixamos esta sorprendente obra a ver que pensades vós ;-)

Tedes que saber que hai unha app para o iPhone que vos permite interpretar esta peza con toda comodidade. e apps para iPhone e Android para interpretar as pezas para piano preparado. Podedes descargalas da web oficial de John Cage.

A música con humor

Quen dixo que a música clásica é un rollo? ;-)

La dispute ("a pelexa"), de Salut Salon:

A noite é, de Xosé María Díaz Castro

Seguimos coa obra do autor homenaxeado este ano o Día das Letras Galegas e co seu poemario Nimbos.

A noite é...

Hai homes cheos de sombra,
homes a contralús
que che fan ver a Deus
coma unha mar de lus.

A Noite é necesaria
pra que ti poidas ver
sobre o medo e o mal
as estrelas arder.



O poema de Díaz Castro musicado pola profesora de música Sandra Tenreiro e interpretado polo alumnado do IES de Guitiriz:

O venres, festival de Rosalía!

O próximo venres, día da poesía, imos facer unha homenaxe a Rosalía de Castro para todo o alumnado do centro. A propia Rosalía fará acto de presencia e aproveitaremos para entrevistala!

O menú do día para a ESO é o seguinte:

1. 9.30. Presentación do acto pola profesora Mar Cuba
2. Laura Dauzón, de 4º ESO, recita o poema "A Rosalía", de Manuel Curros Enríquez
3. Introdución a cargo de Andrea Romero (4º ESO)
4. Entrevista a Rosalía de Castro, con Isabel Diz e Gabriel Rey (4º ESO)
5. Lucía Samoelle (3º ESO) canta "Negra sombra", acompañada de Laura Conde (3º ESO) e os profes Paco Juncal e Inés Montenegro
6. Isabel, Celine, Íñigo, Judit, Zoe e Andrea Calvo (2º ESO) recitan "Adiós, ríos"
7. Despedida a cargo de Andrea Romero (4º ESO)
8. Sara (6º primaria) canta "Lela" acompañada polo profesor Paco Juncal

Vémonos na biblioteca!

11-M

Un 11 de marzo de hai 10 anos, en Madrid, un terrible atentado segou moitas, demasiadas, vidas (aínda que cunha soa xa sería demasiado) e deixou unha lexión de feridos. Queremos lembrar a todas as víctimas e o horror que viviron con esta fermosa e tristísima canción de La Oreja de Van Gogh, a historia dun amor truncado pola traxedia:


11 de marzo, jueves

Si fuera más guapa
Y un poco más lista,
Si fuera especial,
Si fuera de revista,
Tendría el valor
De cruzar el vagón
Y preguntarte quién eres.
Te sientas enfrente
Y ni te imaginas
Que llevo por ti
Mi falda más bonita,
Y al verte lanzar
Un bostezo al cristal
Se inundan mis pupilas.

De pronto me miras,
Te miro y suspiras.
Yo cierro los ojos,
Tú apartas la vista.
Apenas respiro,
Me hago pequeñita
Y me pongo a temblar

Y así pasan los días
De lunes a viernes,
Como las golondrinas
Del poema de Bécquer,
De estación a estación,
Enfrente tú y yo.
Va y viene el silencio

De pronto me miras,
Te miro y suspiras.
Yo cierro los ojos,
Tú apartas la vista.
Apenas respiro,
Me hago pequeñita
Y me pongo a temblar.

Y entonces ocurre:
Despiertan mis labios,
Pronuncian tu nombre tartamudeando.
Supongo que piensas
¡Qué chica más tonta!
Y me quiero morir.

Pero el tiempo se para.
Te acercas diciendo
"Yo no te conozco
Y ya te echaba de menos.
Cada mañana rechazo el directo
Y elijo este tren".

Y ya estamos llegando.
Mi vida ha cambiado.
Un día especial
Este 11 de marzo.
Me tomas la mano,
Llegamos a un túnel
Que apaga la luz.

Te encuentro la cara.
Gracias a mis manos
Me vuelvo valiente
Y te beso en los labios.
Dices que me quieres.
Y yo te regalo
El último soplo de mi corazón.

Un adeus a Paco de Lucía

Hoxe sacudiunos a mala nova de que morrera Paco de Lucía, un dos grandes xenios da música española e un dos mellores guitarristas flamencos de tódolos tempos.

Paco, que tocaba "de orella", revolucionou a música flamenca pero tamén foi artífice de grandes obras de fusión co jazz e incluso interpretacións memorables de música clásica.

Descanse en paz, maestro!

Deixámosvos tres pezas claves na súa historia: Entre dos aguas, un dos seus concertos cos guitarristas de jazz John McLaughlin e Al Di Meola, e o seu impresionante Concerto de Aranjuez do compositor Joaquín Rodrigo:

Música para estudar

Os expertos recomendan estudar con música relaxada para centrarnos mellor, sempre e cando toleremos a música de fondo. Propoñémosvos esta selección que, ademais de conter pezas fermosas, dura 90 minutos, o ideal para estudar en dúas sesións cunha pausa no medio.



01 Chopin - Nocturne, Op. 9 No. 2 in E-Flat Major
02 Schubert - Serenade "Leise Flehen Meine Lieber" 4:40
03 Chopin - Piano Prelude No. 15 "Raindrop" 9:12
04 Beethoven - Piano Sonata Op. 13 II Adagio 14:47
05 Chopin - Waltz Op. 69 No. 1 in A Flat major 19:57
06 Bach - Violin concerto in E Major Adagio 24:47
07 Mozart - Piano Concerto No. 21 31:46
08 Chopin - Prelude, Op. 28 No. 17 in A major 37:25
09 Debussy - Clair de Lune 40:23
10 Schubert - Moment Musical Op. 94 D.780 N. 1 in C Major 42:56
11 Liszt - Liebesträume in A-Flat Major, Dreams of Love 45:58
12 Chopin - Prelude, Op. 28 No. 6 in b minor 50:26
13 Bach - Solo Cello Suite Number 6 Prelude 52:32
14 Chopin - Nocturne Op. 15 No. 2 57:09
15 Bach - Suite for Orchestra No. 3 "Air on the G String" 1:00:32
16 Chopin - Nocturne, Op. 27 No. 2 in D Flat major 1:05:01
17 Mozart - Eine Kleine Nacht II 1:09:36
18 Chopin - Nocturne Op. 9 No. 1 in B Flat minor 1:14:39
19 Beethoven - Fur Elise 1:20:04
20 Schumann - Scenes from Childhood Op. 15 Von fremden Laendern und Menschen 1:22:42
21 Beethoven - "Moonlight Sonata" Piano Sonata No. 14 in C-Sharp Minor, Op. 27 I. Adagio sostenuto 1:24:38

A despedida de Berrogüetto

A semana pasada saltou a noticia de que Berrogüetto, un dos mellores grupos galegos de tódolos tempos, separabase despois de 18 anos de boa música xuntos. Eles explícarono así na súa web:

Facémolo cun sorriso, satisfeitos polo traballo realizado e polos obxectivos acadados.

Logo de 5 discos e un libro-disco editados e un bo feixe de inesquecibles concertos, poñemos fin á nosa carreira como grupo, conscientes e orgullosos do compromiso mantido sempre coa música e a cultura do país, guiándonos únicamente polo noso afán creativo e o noso propio e inconformista universo musical.

Non podemos nin queremos deixar de agradecer o apoio recibido por parte da crítica e, de xeito especial, das nosas familias e do noso público. Todos eles fixéronnos sentir o seu alento e apoio ao longo de todos estes anos de andaina musical, nos bos e nos malos momentos.

Tentaremos corresponder á vosa incondicional fidelidade da maneira que mellor sabemos, cunha pequena xira de despedida por algunhas das vilas máis importantes do país, que anunciaremos no seu momento.
Moitas grazas a todas e a todos!
Unha aperta. BERROGÜETTO

Osquelemos queremos desexarlles o mellor nesta nova etapa... pero tamén que sigan facendo música para que nós sigamos disfrutando.

Na biblioteca tedes o seu último traballo: O pulso da terra, un libro-disco (que atoparedes cos libros de música) que contén a súa biografía, o DVD do concerto que Berrogüetto ofreceu o 13 de novembro de 2010 no Auditorio de Galicia, con motivo da presentación do seu álbum Kosmogonías, así como o CD coa banda sonora daquela histórica velada.


Deixámosvos a súa canción Xente, escrita por Guadi Galego e Guillermo Fernández e inspirada nun texto de Manolo Maseda, nunha montaxe con imaxes das xentes da nosa terra:

Olla a rúa de atrás
Olla o chan oe o mar
Olla os que xa non están
Oe o bardo cantar

Oe o son do andar
Son os que veñen sen pan
Saen do seu despertar
Collidos da túa man

Óllame óllate
Olla os ollos dos ven
Ven de ti ven de min
Óllame óllate

Xente que vai soa
Xente vai embora
Xente que namora a
xente

Xente diferente
Xente intelixente
Xente intermitente
Xente

Xente divertida
Xente distendida
Xente á túa medida
Xente

Xente que comprende
Xente que sorprende
Xente que non se vende
Xente