O blog da biblioteca do CPI da Ribeira

"Dechado frente al mar"

Onte dedicamos a entrada diaria do blog á penosa situación actual do galego e ás traducións indiscriminadas que fai a prensa do que é, ou debería ser, intraducible. Hoxe queremos completar a denuncia da man de dúas poetas que xa estiveron con nós: María Lado e Lucía Aldao.

Neste vídeo tedes a versión que fan de "Deitado frente ao mar", de Celso Emilio Ferreiro, chea de humor e ironía, retratando e denunciando o suposto "bilingüísmo harmónico" que se dá en Galicia. Debaixo do vídeo tedes o poema de Celso Emilio, que xa coñecedes: unha defensa contundente da nosa lingua, da lingua nai.




Deitado frente ao mar...

Lingoa proletaria do meu pobo
eu fáloa porque sí, porque me gosta,
porque me peta e quero e dame a gaña
porque me sai de dentro, alá do fondo
dunha tristura aceda que me abrangue
ao ver tantos patufos desleigados,
pequenos mequetrefes sin raíces
que ao pór a garabata xa non saben
afirmarse no amor dos devanceiros,
falar a fala nai,
a fala dos abós que temos mortos,
e ser, co rostro erguido,
mariñeiros, labregos do lingoaxe,
remo i arado, proa e rella sempre.


Eu fáloa porque sí, porque me gosta
e quero estar cos meus, coa xente miña,
perto dos homes bos que sofren longo
unha historia contada noutra lingoa.


Non falo pra os soberbios,
non falo pra os ruís e poderosos,
non falo pra os finchados,
non falo pra os valeiros,
non falo pra os estúpidos,
que falo pra os que agoantan rexamente
mentiras e inxusticias de cotío;
pra os que súan e choran
un pranto cotidián de volvoretas,
de lume e vento sobre os ollos núos.
Eu non podo arredar as miñas verbas
de tódolos que sofren neste mundo.
E ti vives no mundo, terra miña,
berce da miña estirpe,
Galicia, doce mágoa das Españas,
deitada rente ao mar, ise camiño...

Celso Emilio Ferreiro (1978): Obra completa, I (Madrid: Akal editor)

Ningún comentario: