Os alumnos e alumnas de Infantil recibiron unha charla organizada polo Concello co lema "Rosa ou azul eso da igual. Xogar e divertirse é xenial".
Amosando publicacións coa etiqueta charla b>. Amosar todas as publicacións
Amosando publicacións coa etiqueta charla b>. Amosar todas as publicacións
23/11/18
CHARLA SOBRE COEDUCACIÓN
Os alumnos e alumnas de Infantil recibiron unha charla organizada polo Concello co lema "Rosa ou azul eso da igual. Xogar e divertirse é xenial".
16/02/17
Un can na nosa biblio!
O xoves, 16 de febreiro, Cristina
Diz, adestradora de cans, faloulles aos nenos sobre a linguaxe
canina, sobre como debe ser o comportamento das persoas cara aos
animais, como actúa un can de asistencia e como traballa un can guía.
Os pequenos estiveron moi atentos a todas as explicacións da educadora e mesmo participaron activamente na actividade.
Charla coloquio de exparlamentarios galegos
A nosa biblioteca recibiu a visita de varios exparlamentarios galegos e o Faro de Vigo fíxose eco da noticia que podedes ler
15/11/16
Falamos de Camerún
Contounos cousas do seu país natal, Camerún. Aprendimos algo de África e das súas linguas e pobos. Amosounos obxectos artesáns do seu país... Pero o mellor foi que nos fixo participar a todos nos relatos que lembraba da tradición oral dos seus antepasados.
Contounos como, no seu pobo, todas as noites os nenos e nenas se xuntaban arredor dunha fogueira e como o avó, ao que respectaban moito, lles ensinaba a través dos contos a seren mellores persoas.
Contounos como, no seu pobo, todas as noites os nenos e nenas se xuntaban arredor dunha fogueira e como o avó, ao que respectaban moito, lles ensinaba a través dos contos a seren mellores persoas.
Agradecémoslle moito a súa colaboración e simpatía.
Quizais algún día poida voltar e contarnos outras historias.
Aquí o esperamos!
25/04/16
Máis actividades na biblio!
En días pasados, a nosa biblioteca foi escenario dunha conferencia que difundiu entre o noso alumnado a importancia que ten o feito de seren responsables en todo o que se refire á utilización de Internet. Faláronnos dos riscos que poden xurdir a cada paso nas redes sociais, nos chats ... e tamén da maneira de protexernos e de aumentar a nosa seguridade ante eles.
A charla "Navega con rumbo" amosounos valiosas ferramentas para usar os ordenadores minimizando as situacións de perigo que se poden producir.
Por outra banda os nosos alumnos e alumnas, na charla "Mediterraneamos", recibiron información sobre a importancia da boa alimentación, especialmente a que ten como base a dieta mediterránea, considerada hoxe coma unha importante fonte de saúde.
Como podedes ver nas fotos, todos e todas pasárono en grande confeccionando algúns pratos sans e ao final mesmo moveron un pouco o esqueleto para lembrarlles a importancia que o exercicio ten, xunto coa dieta, nunha vida saudable.
27/05/14
Feira do libro en Vigo
Dende o pasado venres e ata o próximo domingo temos en Vigo a Feira do Libro Novo, organizada pola Asociación de Libreiros de Galicia. O horario de apertura das 15 casetas é de 12 a 14 durante a semana e ata as 14.30 a fin de semana. Tódolos libreiros farán un 10% de desconto nas compras, así que non é mala ocasión para mercar libros para o verán.
Tedes o programa completo neste enlace, pero queremos destacar estas actividades que nos parecen interesantes:
- martes 27, ás 19.00, a escritora An Alfaya presenta o seu novo libro O fío vermello (que xa temos na biblioteca). Ás 19.30, Pedro Feijoo, autor de Os fillos do mar, asinará libros na caseta da Libraría Pedreira.
- xoves 29, ás 19.00, Ledicia Costas (Unha estrela no vento, O corazón de Xúpiter, Recinto gris) asinará na caseta da Libraría Andel.
- venres 30, ás 19.00 asinarán libros o debuxante Andrés Meixide e o humorista Luis Dávila (O Bichero). Á mesma hora, mesa redonda sobre Xosé María Díaz Castro. Ás 20.00, presentación de O derradeiro libro de Emma Olsen, de Berta Dávila.
- sábado 31, ás 18.00, María Reimóndez e Iván Sende contarán como se escribiu e ilustrou o último libro da autora, Volvo! O regreso de Usha (xa na nosa biblioteca). Ás 19.00, María Reimóndez asinará exemplares na caseta da libraría Andel.
- domingo 1, ás 12.00, obradoiro de hip hip con García Mc.
E por suposto haberá moitas máis cousas, así que non deixedes de ir!
31/03/14
Multiplicamonos, como animais?
Jorge Mira, catedrático de Física e presentador dun coñecido programa da TVG, fala nesta charla de TEDxGalicia sobre a atracción sexual, a reproducción humana, o índice de masa corporal e outros temas relacionados.
27/05/13
Fumos a Cans!
Si, nós tamén estivemos nese grandísimo festival de curtas que organizan os nosos veciños de Cans. O mércores 22, día da inauguración, ademais de visitar o pobo e coñecer de primeira man os galpóns e baixos onde se proxectan as curtas e onde se fan concertos e coloquios, tamén coñecimos ós paisanos que ceden os seus locais, como Dona Alicia. Tivemos a sorte de poder ver varias curtas e charlar con algúns directores, e ademais a TVG e a TVE estiveron a gravarnos. Xa somos (case) famosos!
No baixo de Moncho vimos O ano que saímos na CNN, "making of" do festival de Cans 2011; Conversa cunha muller morta, unha curta de Sonia Méndez; un capítulo da webserie Joke business, presentado por Déborah Vukusic; o videoclip de Un piatto, da Banda Crebinsky (rodado no Can Campus); e o tráiler do documental de Fraga y Fidel, sin embargo, presentado polo seu director Manuel Fernández-Valdés.
Deixámosvos varios vídeos que vos poden interesar:
1. Un resumo gráfico da visita feito pola profe Inés:
2. Telexornal da TVE no que saímos a partires do minuto 22.22:
Telexornal-Galicia - 22/05/13
3. Galicia Noticias, da TVG, no que sae o noso grupo e a entrevista a Alba Ledo (3º ESO), aínda que nos chaman "o instituto da Ribeira" ;-)
4. Telexornal de mediodía da TVG, no que saímos brevemente tanto de frente como de espalda
12/03/13
Charla con Eduardo Santiago
No club de lectura vimos de rematar o segundo libro deste curso: 2044, do autor Eduardo Santiago. A verdade é que o libro gustou a uns máis que a outros (e a algúns gustoulles moito!), xa que a ciencia-ficción non é para tódolos gustos, non si?
O caso é que Eduardo Santiago tivo a xenerosidade de compartir un anaco con nós para falar do seu libro. A cita foi o xoves pasado, 7 de marzo, no horario habitual do club de lectura, xusto á hora da sobremesa (que esta semana fixo Alba). Con Eduardo falamos da orixe da súa novela, do novo libro que está a escribir (unha especie de segunda parte de 2044), da situación da muller na sociedade actual e na futura e de moitos outros temas. Por suposto, tamén asinou no libro de visitas e adicounos un par de exemplares do seu libro.
Aquí tedes o testemuño gráfico da reunión:
Moitas grazas, Eduardo!
O caso é que Eduardo Santiago tivo a xenerosidade de compartir un anaco con nós para falar do seu libro. A cita foi o xoves pasado, 7 de marzo, no horario habitual do club de lectura, xusto á hora da sobremesa (que esta semana fixo Alba). Con Eduardo falamos da orixe da súa novela, do novo libro que está a escribir (unha especie de segunda parte de 2044), da situación da muller na sociedade actual e na futura e de moitos outros temas. Por suposto, tamén asinou no libro de visitas e adicounos un par de exemplares do seu libro.
Aquí tedes o testemuño gráfico da reunión:
Moitas grazas, Eduardo!
26/03/12
O inglés e a desaparición das linguas
Neste contexto mundial no que cada dúas semanas morre unha lingua, a veterana profesora de inglés Patricia Ryan pregunta
provocadoramente: o mundo, ó centrarse no inglés, está impedindo a difusión de grandes ideas noutras linguas? (Por exemplo: que pasaría se
Einstein tivera que ter aprobado o examen de inglés TOEFL?). Unha
apasionada defensa da traducción, das linguas minoritarias e da difusión de ideas.
O vídeo, en inglés, está subtitulado en castelán, e tedes debaixo a transcrición da charla.
Sé lo que están pensando. Creen que me he perdido, que alguien va a subir al escenario para devolverme a mi sitio amablemente. Siempre me pasa lo mismo en Dubái. "¿De vacaciones, señora?". "¿Vino a visitar a sus hijos? ¿Cuánto tiempo se quedará?".
De hecho, creo que todavía un poco más. He vivido y trabajado en el Golfo durante más de 30 años. Durante este tiempo, he visto muchos cambios. Esa cifra es impactante. [Lenguas del mundo. Hoy: 6000. En 90 años: 600]. Hoy quiero hablarles de la desaparición de lenguas y de la globalización del inglés. Quiero hablarles de mi amiga, profesora de inglés para adultos en Abu Dabi. Un buen día, decidió llevarlos al jardín para enseñarles vocabulario. Pero fue ella la que terminó aprendiendo todas los términos árabes para las plantas locales, así como sus usos: médicos, cosméticos, gastronómicos, paramédicos... ¿Cómo sabían todo eso sus alumnos? Lo habían aprendido de sus abuelos o incluso de sus bisabuelos. No hace falta que les diga lo importante que es la comunicación intergeneracional.
Sin embargo, hoy día las lenguas están desapareciendo más rápido que nunca. Cada 14 días desaparece una lengua; y, simultáneamente, el inglés es la lengua mundial por excelencia. ¿Podría haber alguna conexión? Realmente no lo sé. Pero sé que he presenciado muchos cambios. Cuando llegué al Golfo, vine a Kuwait, cuando todavía era un lugar inhóspito. No hace tanto de eso. Bueno, de eso sí que hace mucho. No obstante, el British Council me contrató junto a otros 25 profesores. Fuimos los primeros no-musulmanes que dimos clases en los colegios públicos de Kuwait. Nos llamaron para enseñar inglés porque el gobierno quería modernizar el país y darle poder a sus ciudadanos a través de la educación. Y, por supuesto, Reino Unido sacaba provecho de su magnífica riqueza petrolera.
Bien. El mayor cambio que he presenciado... cómo la enseñanza del inglés ha pasado de ser una práctica beneficiosa para ambos a convertirse en el enorme negocio internacional que es hoy. Nunca más una lengua extranjera más en el plan de estudios, ni el dominio exclusivo de la madre patria inglesa. Y todas las naciones angloparlantes se han subido al carro. ¿Y por qué no? Después de todo, según el último ranking mundial de universidades, las mejores se encuentran en Reino Unido y EE. UU. Y por eso todos quieren una educación en inglés. Pero si no eres nativo tendrás que pasar un examen.
¿Es correcto rechazar a un estudiante solo por su conocimiento lingüístico? Quizá hay un ingeniero informático que es un genio. ¿Necesita el mismo conocimiento lingüístico que un abogado? No lo creo. Los profesores de inglés los rechazamos cada dos por tres. Les decimos "stop" y paramos su futuro. Ya no podrán perseguir su sueño hasta que aprendan inglés. Déjenme ponerles un ejemplo: si yo conociera a un holandés que tuviera la cura para el cáncer, ¿le impediría entrar en mi universidad británica? No lo creo. Pero eso es exactamente lo que hacemos. Los profesores de inglés somos los porteros. Si no nos satisfaces, es que tu inglés no es lo suficientemente bueno. [Control de muchachas]. Darle tanto poder a unos pocos puede ser muy peligroso. Los límites podrían ser demasiado universales...
Bueno, "¿Y qué pasa con la investigación?" os preguntaréis. "Está toda en inglés". Los libros están en inglés, las revistas científicas también... pero eso es una profecía autocumplida. Cumple los requisitos lingüísticos y se perpetúa. ¿Qué ha pasado con la traducción? En el Renacimiento islámico se traducía muchísimo. Traducían del latín y el griego al árabe y al farsi, y de esas a las lenguas germánicas y romances de Europa. Y así iluminaron la Edad Media europea. No me entendáis mal: profesores de inglés, no estoy en contra de lo que enseñáis. Me encanta que tengamos una lengua mundial. Hoy la necesitamos más que nunca. Pero no debe ser un obstáculo. ¿De verdad queremos quedarnos con 600 lenguas y que la principal sea el inglés o el chino? Necesitamos mucho más. ¿Dónde poner los límites? Nuestro sistema equipara inteligencia con saber inglés, algo completamente arbitrario.
Me gustaría recordarles que los gigantes en los que se apoya la intelectualidad actual para avanzar no tenían que pasar un examen, ni siquiera tenían que saber inglés. Un claro ejemplo: Einstein. De hecho, recibía clases de refuerzo en el colegio porque era disléxico. Afortunadamente para el mundo, no tuvo que aprobar un examen de inglés, porque el TOEFL, el examen de inglés estadounidense, no existía antes de 1964. Ahora se han disparado y hay cientos de exámenes de inglés. Millones y millones de estudiantes se examinan todos los años. Podríamos pensar que la matrícula no es demasiado cara, pero es prohibitiva para millones de personas pobres. Los estamos rechazando de entrada.
Eso me recuerda un titular reciente: "La educación: la gran brecha". Ahora lo entiendo, entiendo por qué a tantos les interesa el inglés. Quieren darle a sus hijos la mejor preparación, y para eso necesitan una educación occidental. Porque, por supuesto, los mejores trabajos son para aquellos que estudian en universidades occidentales. Es un círculo vicioso.
Bien, déjenme contarles una historia sobre dos científicos ingleses. Estaban llevando a cabo un experimento genético sobre los miembros anteriores y posteriores de animales, pero no conseguían los resultados deseados. No sabían qué hacer, hasta que llegó un científico alemán que se dio cuenta de que utilizaban dos palabras diferentes, miembro posterior y anterior, mientras que la genética no los distingue, al igual que el alemán. ¡Bingo! Problema resuelto. Si no puedes elaborar un pensamiento, estás bloqueado. Pero si otra lengua puede hacerlo, entonces, así, cooperando, podemos aprender y conseguir mucho más.
Mi hija llegó a Inglaterra desde Kuwait. Había estudiado ciencias y matemáticas en árabe en la escuela media. Tenía que traducirlo al inglés en su escuela primaria, y era la mejor de la clase en esas asignaturas; lo que nos muestra que no reconocemos lo suficiente lo que los estudiantes extranjeros saben en su propia lengua. Cuando una lengua muere, no sabemos lo que se pierde con ella.
No sé si habrán visto una noticia reciente: la CNN le dio su premio a los Héroes a un joven pastor keniata. No podía estudiar por la noche como el resto de los chicos porque la linterna de queroseno suelta humo y le dañaba los ojos; y, de todas formas, nunca tenía suficiente queroseno... ¿qué representa para ustedes un dólar al día? Así que inventó una linterna solar que no gasta. Y ahora todos lo niños de su aldea pueden sacar las mismas notas que aquellos que tienen electricidad en casa. Cuando recibió el premio, hizo una declaración enternecedora: "Los jóvenes de África, un continente oscuro, pueden llenarla de luz". Una idea sencilla que puede tener consecuencias de gran alcance.
Aquellos que no tienen luz, ya sea física o metafórica, no pueden aprobar nuestros exámenes, y nunca sabremos todo lo que saben. No nos quedemos todos, ellos y nosotros, en la oscuridad. Celebremos la diversidad. Cuiden su lengua, utilícenla para compartir ideas.
O vídeo, en inglés, está subtitulado en castelán, e tedes debaixo a transcrición da charla.
Sé lo que están pensando. Creen que me he perdido, que alguien va a subir al escenario para devolverme a mi sitio amablemente. Siempre me pasa lo mismo en Dubái. "¿De vacaciones, señora?". "¿Vino a visitar a sus hijos? ¿Cuánto tiempo se quedará?".
De hecho, creo que todavía un poco más. He vivido y trabajado en el Golfo durante más de 30 años. Durante este tiempo, he visto muchos cambios. Esa cifra es impactante. [Lenguas del mundo. Hoy: 6000. En 90 años: 600]. Hoy quiero hablarles de la desaparición de lenguas y de la globalización del inglés. Quiero hablarles de mi amiga, profesora de inglés para adultos en Abu Dabi. Un buen día, decidió llevarlos al jardín para enseñarles vocabulario. Pero fue ella la que terminó aprendiendo todas los términos árabes para las plantas locales, así como sus usos: médicos, cosméticos, gastronómicos, paramédicos... ¿Cómo sabían todo eso sus alumnos? Lo habían aprendido de sus abuelos o incluso de sus bisabuelos. No hace falta que les diga lo importante que es la comunicación intergeneracional.
Sin embargo, hoy día las lenguas están desapareciendo más rápido que nunca. Cada 14 días desaparece una lengua; y, simultáneamente, el inglés es la lengua mundial por excelencia. ¿Podría haber alguna conexión? Realmente no lo sé. Pero sé que he presenciado muchos cambios. Cuando llegué al Golfo, vine a Kuwait, cuando todavía era un lugar inhóspito. No hace tanto de eso. Bueno, de eso sí que hace mucho. No obstante, el British Council me contrató junto a otros 25 profesores. Fuimos los primeros no-musulmanes que dimos clases en los colegios públicos de Kuwait. Nos llamaron para enseñar inglés porque el gobierno quería modernizar el país y darle poder a sus ciudadanos a través de la educación. Y, por supuesto, Reino Unido sacaba provecho de su magnífica riqueza petrolera.
Bien. El mayor cambio que he presenciado... cómo la enseñanza del inglés ha pasado de ser una práctica beneficiosa para ambos a convertirse en el enorme negocio internacional que es hoy. Nunca más una lengua extranjera más en el plan de estudios, ni el dominio exclusivo de la madre patria inglesa. Y todas las naciones angloparlantes se han subido al carro. ¿Y por qué no? Después de todo, según el último ranking mundial de universidades, las mejores se encuentran en Reino Unido y EE. UU. Y por eso todos quieren una educación en inglés. Pero si no eres nativo tendrás que pasar un examen.
¿Es correcto rechazar a un estudiante solo por su conocimiento lingüístico? Quizá hay un ingeniero informático que es un genio. ¿Necesita el mismo conocimiento lingüístico que un abogado? No lo creo. Los profesores de inglés los rechazamos cada dos por tres. Les decimos "stop" y paramos su futuro. Ya no podrán perseguir su sueño hasta que aprendan inglés. Déjenme ponerles un ejemplo: si yo conociera a un holandés que tuviera la cura para el cáncer, ¿le impediría entrar en mi universidad británica? No lo creo. Pero eso es exactamente lo que hacemos. Los profesores de inglés somos los porteros. Si no nos satisfaces, es que tu inglés no es lo suficientemente bueno. [Control de muchachas]. Darle tanto poder a unos pocos puede ser muy peligroso. Los límites podrían ser demasiado universales...
Bueno, "¿Y qué pasa con la investigación?" os preguntaréis. "Está toda en inglés". Los libros están en inglés, las revistas científicas también... pero eso es una profecía autocumplida. Cumple los requisitos lingüísticos y se perpetúa. ¿Qué ha pasado con la traducción? En el Renacimiento islámico se traducía muchísimo. Traducían del latín y el griego al árabe y al farsi, y de esas a las lenguas germánicas y romances de Europa. Y así iluminaron la Edad Media europea. No me entendáis mal: profesores de inglés, no estoy en contra de lo que enseñáis. Me encanta que tengamos una lengua mundial. Hoy la necesitamos más que nunca. Pero no debe ser un obstáculo. ¿De verdad queremos quedarnos con 600 lenguas y que la principal sea el inglés o el chino? Necesitamos mucho más. ¿Dónde poner los límites? Nuestro sistema equipara inteligencia con saber inglés, algo completamente arbitrario.
Me gustaría recordarles que los gigantes en los que se apoya la intelectualidad actual para avanzar no tenían que pasar un examen, ni siquiera tenían que saber inglés. Un claro ejemplo: Einstein. De hecho, recibía clases de refuerzo en el colegio porque era disléxico. Afortunadamente para el mundo, no tuvo que aprobar un examen de inglés, porque el TOEFL, el examen de inglés estadounidense, no existía antes de 1964. Ahora se han disparado y hay cientos de exámenes de inglés. Millones y millones de estudiantes se examinan todos los años. Podríamos pensar que la matrícula no es demasiado cara, pero es prohibitiva para millones de personas pobres. Los estamos rechazando de entrada.
Eso me recuerda un titular reciente: "La educación: la gran brecha". Ahora lo entiendo, entiendo por qué a tantos les interesa el inglés. Quieren darle a sus hijos la mejor preparación, y para eso necesitan una educación occidental. Porque, por supuesto, los mejores trabajos son para aquellos que estudian en universidades occidentales. Es un círculo vicioso.
Bien, déjenme contarles una historia sobre dos científicos ingleses. Estaban llevando a cabo un experimento genético sobre los miembros anteriores y posteriores de animales, pero no conseguían los resultados deseados. No sabían qué hacer, hasta que llegó un científico alemán que se dio cuenta de que utilizaban dos palabras diferentes, miembro posterior y anterior, mientras que la genética no los distingue, al igual que el alemán. ¡Bingo! Problema resuelto. Si no puedes elaborar un pensamiento, estás bloqueado. Pero si otra lengua puede hacerlo, entonces, así, cooperando, podemos aprender y conseguir mucho más.
Mi hija llegó a Inglaterra desde Kuwait. Había estudiado ciencias y matemáticas en árabe en la escuela media. Tenía que traducirlo al inglés en su escuela primaria, y era la mejor de la clase en esas asignaturas; lo que nos muestra que no reconocemos lo suficiente lo que los estudiantes extranjeros saben en su propia lengua. Cuando una lengua muere, no sabemos lo que se pierde con ella.
No sé si habrán visto una noticia reciente: la CNN le dio su premio a los Héroes a un joven pastor keniata. No podía estudiar por la noche como el resto de los chicos porque la linterna de queroseno suelta humo y le dañaba los ojos; y, de todas formas, nunca tenía suficiente queroseno... ¿qué representa para ustedes un dólar al día? Así que inventó una linterna solar que no gasta. Y ahora todos lo niños de su aldea pueden sacar las mismas notas que aquellos que tienen electricidad en casa. Cuando recibió el premio, hizo una declaración enternecedora: "Los jóvenes de África, un continente oscuro, pueden llenarla de luz". Una idea sencilla que puede tener consecuencias de gran alcance.
Aquellos que no tienen luz, ya sea física o metafórica, no pueden aprobar nuestros exámenes, y nunca sabremos todo lo que saben. No nos quedemos todos, ellos y nosotros, en la oscuridad. Celebremos la diversidad. Cuiden su lengua, utilícenla para compartir ideas.
08/11/11
Inauguramos!!
Si, por fin, somos unha nova biblioteca, pero cos lectores de sempre ;-)
Inauguramos novas instalacións, novos axudantes, novos ordenadores, un equipo de responsables de biblioteca máis grande e novos materiais para ler, escoitar e ver que a ben seguro han de gustarvos.
Dende que comezou o curso estivemos traballando a marchas forzadas, por iso este blogue tamén estivo parado. Houbo que trafegar con andeis, cadeiras, mesas e libros (ai, as nosas costas!), e organizar todo, pero o resultado gústanos... e moito!
Aproveitando que o 24 de outubro é o Día Internacional das Bibliotecas, invitamos a dúas persoas moi especiais para que compartisen a súa experiencia e o seu tempo con nós: a escritora Fina Casalderrey e o ilustrador Miguel Cuba. Con eles fixemos a festa de inauguración, na que tamén tivemos un mercadiño de intercambio de libros, a resolución do concurso de suxeitalibros e a actuación sorpresa dun grupo de alumn@s de primaria. Foi imposible tervos a todos, porque os 120m non dan para máis, pero tódolos grupos estiveron ben representados, e un bo grupiño de pais e nais e representantes dos centros educativos do Porriño tampouco quixeron perderse a ocasión.
Imos deixar que falen as imaxes.
A partires de agora, estade atent@s ó blogue porque seguiremos dando a lata!
A inauguración:
Fina Casalderrey:
Miguel Cuba:
Inauguramos novas instalacións, novos axudantes, novos ordenadores, un equipo de responsables de biblioteca máis grande e novos materiais para ler, escoitar e ver que a ben seguro han de gustarvos.
Dende que comezou o curso estivemos traballando a marchas forzadas, por iso este blogue tamén estivo parado. Houbo que trafegar con andeis, cadeiras, mesas e libros (ai, as nosas costas!), e organizar todo, pero o resultado gústanos... e moito!
Aproveitando que o 24 de outubro é o Día Internacional das Bibliotecas, invitamos a dúas persoas moi especiais para que compartisen a súa experiencia e o seu tempo con nós: a escritora Fina Casalderrey e o ilustrador Miguel Cuba. Con eles fixemos a festa de inauguración, na que tamén tivemos un mercadiño de intercambio de libros, a resolución do concurso de suxeitalibros e a actuación sorpresa dun grupo de alumn@s de primaria. Foi imposible tervos a todos, porque os 120m non dan para máis, pero tódolos grupos estiveron ben representados, e un bo grupiño de pais e nais e representantes dos centros educativos do Porriño tampouco quixeron perderse a ocasión.
Imos deixar que falen as imaxes.
A partires de agora, estade atent@s ó blogue porque seguiremos dando a lata!
A inauguración:
Fina Casalderrey:
Miguel Cuba:
13/04/11
Chamádeme escritor
"Non me considerei escritor ata que tive catro ou cinco libros publicados".
O pasado 12 de abril, Francisco Castro, autor de O segredo de Marco Polo e de Chamádeme Simbad, entre outros títulos, compartiu o seu tempo co alumnado de 3º e 4º de ESO cunha interesante charla. Neste encontro, os/as nosos/as lectores/as pudieron afondar nas técnicas que utiliza o escritor, noutros traballos da súa autoría,... e, a aqueles/as que non lles quedara na casa, tamén lles asinou e dedicou os libros.
Nos vos perdades as súas obras na nosa biblioteca!
16/03/11
Agricultura ecolóxica
O venres 18 haberá no Porriño unha charla sobre agricultura ecolóxica, seguida por unha visita á finca de Biochousa, en Mondariz, o sábado 19. A charla está organizada polo colectivo Permacultura Louriña e contará con Hermindo e Sara, de Biochousa.
A cita é ás 19.30 no centro sociocomunitario da rúa Pio XII.
Para saber máis sobre permacultura, artigo na wikipedia.
.
A cita é ás 19.30 no centro sociocomunitario da rúa Pio XII.
Para saber máis sobre permacultura, artigo na wikipedia.
.
Subscribirse a:
Publicacións (Atom)








