Amosando publicacións coa etiqueta paz b>. Amosar todas as publicacións
Amosando publicacións coa etiqueta paz b>. Amosar todas as publicacións
23/03/19
15/02/18
DÍA DA PAZ
Este ano, para conmemorar o día da Paz invitamos algúns membros do Coro Gospel Vida. Tivemos un pequeno concerto en directo e nenos e mestres cantaron xuntos algunhas cancións con eles. Aprendimos a orixe da música gospel e coñecimos os nomes dalgúns compositores. 16/02/17
Convivencia entre culturas
Este ano, para conmemorar o Día da Paz na nosa biblioteca, invitamos a uns papás e lles fixemos unha entrevista. O pai é español e a nai, brasileira.
Queriamos que, a través do seu exemplo, os nenos aprenderan que non é necesario ser iguais para levarse ben, e que culturas diferentes poden convivir xuntas.
Os nosos alumnos estiveron moi atentos e fixeron preguntas moi interesantes.
29/01/16
Olimpíadas para a paz



Todos os nenos e nenas, dende Infantil ata Secundaria, participaron nesta edición da celebración do Día da Non Violencia e a Paz dando cor ás pombas que adornaron coas cinco cores representativas dos xogos olímpicos os aros que decoraron o mural que se colocou á entrada do noso centro.
A biblioteca recibiu a visita dos rapaces de ACESCA, que colaboraron, coma noutras ocasións, para levar a cabo esta iniciativa.
30/01/14
Pido a paz e a palabra
PIDO LA PAZ Y LA PALABRA
Escribo
en defensa del reino
del hombre y su justicia. Pido
la paz
y la palabra. He dicho
«silencio»,
«sombra»,
«vacío»
etcétera.
Digo
«del hombre y su justicia»,
«océano pacífico»,
lo que me dejan.
Pido
la paz y la palabra.
Blas de Otero
TRISTES ARMAS
Tristes guerras
si no es amor la empresa.
Tristes, tristes.
Tristes armas
si no son las palabras.
Tristes, tristes.
Tristes hombres
si no mueren de amores.
Tristes, tristes.
si no es amor la empresa.
Tristes, tristes.
Tristes armas
si no son las palabras.
Tristes, tristes.
Tristes hombres
si no mueren de amores.
Tristes, tristes.
Miguel Hernández
NO MÁS PATRIAS, NO MÁS BANDERAS
No más patrias, por favor,
no más banderas.
No más sangre alimentando
mercaderes.
No más historias falseadas
por el rencor de los mediocres.
No más futuros inventados
por los fabricantes de caínes.
No más batallas asesinas
para engordar a los traficantes
del estúpido odio entre los pueblos...
A partir de lo que hay,
un mundo abierto, sin fronteras,
un solo territorio, nuestra tierra,
un hogar para todos los humanos
(un hogar sin iconos mentirosos,
sin altares a los dioses de la guerra).
No más muerte abortando nueva vida,
no más armas, no más frentes, no más fosos:
sólo puentes entre todas las orillas.
Blas de Otero
MUCHAS MANERAS DE MATAR
Hay muchas maneras de matar.
Pueden meterte un cuchillo en el vientre.
Quitarte el pan.
No curarte de una enfermedad.
Meterte en una mala vivienda.
Empujarte hasta el suicidio.
Torturarte hasta la muerte por medio del trabajo.
Llevarte a la guerra, etc...
Sólo pocas de estas cosas están prohibidas en nuestro Estado
Pueden meterte un cuchillo en el vientre.
Quitarte el pan.
No curarte de una enfermedad.
Meterte en una mala vivienda.
Empujarte hasta el suicidio.
Torturarte hasta la muerte por medio del trabajo.
Llevarte a la guerra, etc...
Sólo pocas de estas cosas están prohibidas en nuestro Estado
Bertolt Brecht
CONTRAOFENSIVA
Si a uno
le dan
palos de ciego
la única
respuesta eficaz
es dar
palos
de vidente.
Mario Benedetti
VENTANA SOBRE LA UTOPÍA
Ella está en el horizonte —dice Fernando Birri—. Me acerco dos pasos, ella se aleja dos pasos. Camino diez pasos y el horizonte se corre diez pasos más allá. Por mucho que yo camine, nunca la
alcanzaré. ¿Para qué sirve la utopía?
Para eso sirve: para caminar.
Eduardo Galeano
24/01/13
Cuando se lee poco, se dispara mucho - La bala
LA BALA (Calle 13)
El martillo impacta la aguja
La explosión de la pólvora con fuerza empuja
Movimiento de rotación y traslación
Sale la bala arrojada fuera del cañón
con un objetivo directo
la bala pasea segura y firme durante su trayecto
Hiriendo de muerte al viento, más rápida que el tiempo
defendiendo cualquier argumento
No le importa si su destino es violento
Va tranquila, la bala, no tiene sentimientos
Como un secreto que no quieres escuchar
la bala va diciéndolo todo sin hablar
Sin levantar sospecha, asegura su matanza
Por eso tiene llena de plomo su panza
para llegar a su presa no necesita ojos
Y más cuando el camino se lo traza un infrarrojo
la bala nunca se da por vencida
Si no mata hoy, por lo menos deja una herida
Luego de su salida no habrá detenida
Obedece a su patrón una sola vez en su vida
Hay poco dinero, pero hay muchas balas
Hay poca comida, pero hay muchas balas
Hay poco gente buena, por eso hay muchas balas
Cuidao' que ahí viene una (Pla! Pla! Pla! Pla!)
Se escucha un disparo, agarra confianza
El sonido la persigue, pero no la alcanza
La bala saca sus colmillos de acero
Y sin pedir permiso, entra por el cuero
Muerde los tejidos con rabia y arranca
El pecho a las arterias para causar hemorragia
Vuela la sangre batida de fresa
Salsa boloñesa, syrup de frambuesa
Una cascada de arte contemporaneo
Color rojo vivo, sale por el cráneo
Hay poco dinero, pero hay muchas balas
Hay poca comida, pero hay muchas balas
Hay poco gente buena, por eso hay muchas balas
Cuidao' que ahí viene una (Pla! Pla! Pla! Pla!)
Seríia inaccesible el que alguien te mate
Si cada bala costara lo que cuesta un yate
Tendrías que ahorrar todo tu salario
Para ser un mercenarío, habría que ser millonario
Pero no es así, se mata por montones
Las balas son igual de baratas que los condones
Hay poca educación, hay muchos cartuchos
Cuando se lee poco, se dipara mucho
Hay quienes asesinan y no dan la cara
El rico da la orden y el pobre la dispara
No se necesitan balas para probar un punto
Es lógico, no se puede hablar con un difunto
El diálogo destruye cualquier situación macabra
Antes de usar balas, disparo con palabras
Pla! Pla! Pla! pla!
Hay poco dinero, pero hay muchas balas
Hay poca comida, pero hay muchas balas
Hay poco gente buena, por eso hay muchas balas
Cuidao' que ahí viene una (Pla! Pla! Pla! Pla!)
23/01/13
Cadena de favores - A película da semana
Dirección: Mimi Leder
Guión: Leslie Dixon (Novela: Catherine Ryan Hyde)
Música: Thomas Newman
Reparto: Kevin Spacey, Helen Hunt, Haley Joel Osment, Jay Mohr, James Caviezel, Jon Bon Jovi, Angie Dickinson
Xénero: Drama
Ano: 2000
Clasificación: todos públicos
Cadena de favores é unha película entretida, unha comedia romántica con toques de drama que ten unha boa idea como fondo e como excusa: axudar ós demais para intentar cambiar un pouquiño o mundo que nos rodea. A idea ocórreselle a un rapaz de 7º (equivalente a 1º de ESO) que, para a clase de sociais, presenta este proxecto: facer favores grandes a 3 persoas, cousas que eles non poidan facer por eles mesmos, e que esas 3 persoas en lugares de devolverlle o favor axuden á súa vez a outras 3 persoas; dese modo faise unha cadea de favores que en pouco tempo pode afectar á vida de moitos. A directora aproveita esta idea para desenrolar unha historia de amor cos seus momentos de dúbida e de éxito. O final, por desgracia, peca de sensibleiro (tede os klinex a man!).
Na novela, o personaxe masculino principal é un home de cor; non sabemos por que a directora cambiouno por Kevin Spacey, pero a súa elección provocou certa polémica nos Estados Unidos.
Grazas a esta historia xurdiu un grupo de xente que puxo en marcha unha cadea de favores. Podedes atopalos nesta web, aínda que alí só nos informan de como contactar con eles. Neste artigo na prensa cóntannos máis cousas sobre o seu fundador e as cousas que teñen conseguido.
16/01/13
La vida es bella - A película da semana
Dirección: Roberto Benigni
Guión: Roberto Benigni & Vicenzo Cerami
Música: Nicola Piovani
Reparto: Roberto Benigni, Nicoletta Braschi, Giorgio Cantarini, Marisa Paredes, Giustino Durano
Xénero: Comedia. Drama | Comedia dramática. Nazismo. Holocausto. II Guerra Mundial. Años 30. Años 40
Ano: 1997
Clasificación: todos públicos
Durante o mes de xaneiro iremos recomendando películas relacionadas coa paz (ou a guerra) e a (non) violencia. Comezamos cunha película que obtivo 3 Óscar (entre eles, o da mellor película estranxeira) e moitos outros premios internacionais.
En 1939, a piques de empezar a Segunda Guerra Mundial (1939-1945), Guido, un home xudío cun humor excepcional, chega a un pobo da Toscana (Italia) coa intención de abrir unha librería. Alí coñece a Dora e, aínda que ela está prometida ó fascista Ferruccio, consiguen casar e teñen un fillo. Xa durante a guerra, os tres son internados nun campo de exterminio, onde Guido fará todo o posible para facer crer ó seu fillo que a terrible situación que están a sofrir é só un xogo.
08/02/12
O día da Paz
O pasado 30 de xaneiro celebramos o "Día escolar pola paz e a non violencia". Como tódolos anos, nas aulas traballouse o tema de distintos xeitos e, aparte das exposicións nos corredores, nese día fixemos unha actividade conxunta con ACEESCA:
Dende a biblioteca propuxemos ler este relato de Rodari nas titorías:
A segunda parte da actividade consistíu en facer un Museo da paz na biblioteca, no que entre tod@s colocamos cousas que queremos que desaparezan ou cousas que queremos recordar sempre. Este foi o resultado:
Por se fose pouco, o alumnado de PDC fixo uns murais multimedia que imos compartir gustosos:
Dende a biblioteca propuxemos ler este relato de Rodari nas titorías:
A PALABRA CHORAR
Esta historia aínda non sucedeu, pero seguro que sucede mañá. Velaí vai.
Mañá, unha vella e boa mestra levou os seus alumnos, en fila de dous, a visitar o Museo do Tempo Pasado, onde se gardan as cousas de antano que xa non serven para nada, como a coroa do rei, a cola do vestido da raíña, o tranvía de Monza etcétera.
Nunha pequena vitrina un pouco poeirenta estaba a palabra chorar. Os alumnos de Mañá leron o letreiro, peron non entendían.
-Profesora, que quere dicir iso?
-É unha xoia antiga?
-Era dos etruscos?
A mestra explicoulles que noutrora aquela palabra era moi usada, e facía dano. Mostroulles un frasquiño en que se conservaban unhas lágrimas: non se sabe, talvez as vertese un escravo azoutado polo seu amo, talvez un neno que non tiña casa.
-Parece auga –dixo un dos alumnos.
-Si, pero proía e queimaba –dixo a mestra.
-E logo, fervíana antes de usala?
Os alumnos non entendían nadiña e xa empezaban a aburrirse. Entón a boa mestra acompañounos a visitar outras salas do museo, onde se amosaban cousas máis doadas, como a reixa dun cárcere, un can gardián, o tranvía de Monza etcétera. Todas elas eran cousas que no feliz país de Mañá xa non existían.
A segunda parte da actividade consistíu en facer un Museo da paz na biblioteca, no que entre tod@s colocamos cousas que queremos que desaparezan ou cousas que queremos recordar sempre. Este foi o resultado:
Por se fose pouco, o alumnado de PDC fixo uns murais multimedia que imos compartir gustosos:
30/01/12
Paz!
Mahatma Ghandi (1869-1948) Político e pensador indio
![]() |
| Día escolar pola paz e a non violencia, CPI da Ribeira, xaneiro 2011 |
Subscribirse a:
Publicacións (Atom)















